Verslag de Klankspiegel: 9e World Hearing Voices Congress

Op 16, 17 en 18 augustus vond het 9e World Hearing Voices Congres plaats in Boston de Verenigde Staten van Amerika.

Ik had de eer om deze met Meina Pettersman te mogen bezoeken. Samen gingen wij dus 14 augustus per vliegtuig van Amsterdam naar Manchester, waar wij overstapten op onze vlucht naar Boston.

Onze hotelkamer was schoon en het bed sliep heerlijk, zeker na zo’n lange vermoeiende reis.

De dinsdag hadden wij een vrije dag en hebben al wandelend de Universiteit opgezocht waar wij de volgende dag om 9.00 uur aanwezig moesten zijn. Daarna hebben we Boston verkend. Een hele mooie ruime, groene stad met vriendelijke mensen. Volgens Meina hebben we zeker 20 kilometer gelopen.

De eerste dag van het congres is altijd de Intervoicedag. Deze wordt voornamelijk ingevuld door een vast programma. Er volgen wat huishoudelijke mededelingen die dit keer gedaan werden door Lisa Forestell (organisator congres en bestuurslid) woonachtig in de VS. Daarna nam Olga Runciman (Denemarken en algemeen bestuurslid) het woord als vervangster van Rachel (Rai) Waddingham (GB, voorzitter). Zij kon niet aanwezig zijn dit keer wegens het heugelijke feit dat ze zwanger is. Olga vertelde de overvolle zaal waar Intervoice voor staat, over al de internationale ontwikkelingen en dat het opkomen voor de rechten van de mens ook een belangrijk onderdeel is. Dirk Corsten (NL, vice-voorzitter) nam het stokje over en gaf de hartelijke groeten door van Marius Romme en Sandra Escher, die er deze keer niet bij zijn, maar ons natuurlijk een bijzonder en inspirerend congres toewensen.

Het congres is voor het eerst dit jaar in de Verenigde Staten, dit betekent dat er nu 3 continenten bezocht zijn en er in totaal deelnemers uit 33 landen waren. Er wordt gevraagd aan een aantal vertegenwoordigers om iets te vertellen over de ontwikkelingen in hun eigen land. Er volgen verhalen uit Ierland, Canada, Brazilië, Duitsland, Zwitserland, Engeland, Australië en natuurlijk de Verenigde Staten. De verhalen gaan over lotgenotengroepen die opgericht zijn en draaien in o.a. cafés , buurthuizen, gevangenissen, migrantencentra, op internet en nog veel meer. Over social media, tentoonstellingen en documentaires die gemaakt zijn. Aan mij viel de eer om iets te vertellen over al de ontwikkelingen in Nederland en dat dan in het Engels. Het was een hele lijst  maar het is me gelukt met als klapstuk de mededeling dat  volgend jaar het 10e congres zal plaats vinden in Den Haag , Nederland op 12, 13, 14 en 15 september.

Als dank voor de gastvrijheid en als voorbereiding voor het bezoek van volgend jaar, heb ik een klein tasje achtergelaten, met o.a. een VVV gids van Den Haag, een blik stroopwafels, Haagse hopjes en een regencape, voor het geval dat.

Er volgde een korte pauze en er volgden toen vier bijzondere en inspirerende verhalen.

Berta Britz (VS) is een actief lid van de Amerikaanse tak van Intervoice. Zij vertelde over verschillende ontwikkelingen. Wat me vooral bij is gebleven is haar uitspraak: ‘In the beginners mind there are a lot of possibilities. In the specialist’s mind there are a few.’

Angela Woods (UK) werkzaam voor de Durham Universiteit in Engeland, vertelde over haar onderzoek naar het horen van stemmen dat nog steeds loopt, tussen 2012-2022. Resultaten die nu al naar voren komen zijn dat het gaat om het terugpakken van het recht op het horen van stemmen. Dat er allereerst gekeken moet worden naar de ervaring, naar de betekenis ervan, hier aandacht aan besteden, verbinding maken met elkaar en het verhaal. Dat het niet gaat om de diagnose en de medicatie.

Dolly Sen (UK), werkt voornamelijk in Londen, waar ze mensen leert om moedig genoeg te zijn om hun eigen weg te gaan. Ze vindt zichzelf en wordt vaak een ‘troublemaker’ genoemd. Een onruststoker waar ze trotst op is. Ze hoort al 14 jaar stemmen en binnen de GGZ is haar geleerd dat ze zich moest schamen. Ze heeft ervaren dat een ‘broken brain’ (kapotte hersenen) alles te maken heeft met een ‘broken heart’ (een gebroken hart) en dat het verhaal verteld en gehoord dient te worden. Ze geeft aan dat haar medische dossier niet de waarheid vertelt over wie zij is, haar kunst doet dat wel.

Ken Black (VS) geeft aan dat hij zelf een dinosaurus als psychiater was. Later gaf hij aan dat met de vele veranderingen in de DSM hij zelf vond dat ‘the psychiatry lost its mind’ en zich er niet meer in kon vinden.

Aansluitend aan dit geheel werden de Intervoice Awards bekend gemaakt. Dit jaar bestaande uit 7 in plaats van de bekende 5 categorieën. De Intervoice awards bieden de mogelijkheid om erkenning te geven aan bijzonder inspirerende mensen, groepen, onderzoeken, initiatieven en mogelijkheden die geboden worden tot de groei van de Stemmen Horen Beweging en creëren hiermee hoop voor hen over de hele wereld.

Voor een uitgebreide beschrijving hiervan zie onderstaande link: http://www.intervoiceonline.org/4456/news/2017-awards.html

Verbaasd maar ook trots was ik om mijn naam te horen voor een Inspirational Person Award – special mentions. Ook Robin Timmers werd genomineerd.

Robin Timmers (Netherlands) for his passion and commitment to developing a program of training for voice-hearers and professionals that furthers people’s understanding of these experiences.

(Robin Timmers voor zijn passie en toewijding bij het ontwikkelen van een cursus/training voor mensen die stemmen horen en professionals die mensen verder helpt om deze ervaringen te begrijpen.)

Yvonne Doornbos (Netherlands) for her work in setting up a network for people who hear voices in the Hague, and opening a center for voice-hearers, the provision of training and her support of parents of children who hear voices.

(Yvonne Doornbos voor haar inzet in het opzetten van een netwerk voor mensen die stemmen horen in Den Haag, het openen van een steunpunt voor mensen die stemmen horen, het bieden van training en steun aan stemmenhoorders en ouders van kinderen die stemmen horen.)

Een mooie afsluiting van de morgen.

Na een heerlijke lunch vervolgden wij het programma waarin we ongedwongen met elkaar in gesprek konden gaan. We gingen in groepjes uiteen om een gekozen stelling of onderwerp met elkaar te bespreken. Ik koos voor het onderwerp: ‘Spiritualiteit en de stem van God’. Met een aantal mensen kwamen we tot een boeiende discussie en aan het eind bleek dat er velen van ons eigenlijk dezelfde gedachten hadden alleen het anders benoemden.

Als afsluiting van de dag werden de onderwerpen nog uitgebreid met elkaar besproken en keerden we moe maar voldaan naar het hotel terug.

De 2e dag stond net als de 3e en laatste dag in het teken van het delen van een aantal bijzondere verhalen. Lisa Forestell opende de dag en liet iedereen per staat en land opstaan, zodat duidelijk zichtbaar werd hoeveel verschillenden landen aanwezig waren. Wat mij opviel was dat er heel veel mensen die ik vorig jaar ontmoet had in Parijs ontbraken, maar er nu duidelijk heel veel Amerikanen aanwezig waren, die er in Parijs niet bij waren. Voor velen was het dan ook de eerste keer dat zij het congres bijwoonden en dat maakte het erg bijzonder.

De eerste dag sprak Gogo Ekhaya Esima, uit Zuid Californië, zij is een van de hoofdrolspelers van de documentaire Crazy Wise. Zelf heb ik deze vorig jaar gezien, dus vond het erg inspirerend om haar ook in levenden lijve te zien en horen spreken.

Marty Hadge vertelde zijn verhaal en vroeg zich af wat hij te bieden had, hij heeft geen doctorstitel en heeft geen boek geschreven. Hij kan ons alleen zijn ervaringen bieden. De dag ervoor had ik samen met Marty in de groep gezeten en hem als een bijzonder spiritueel mens ervaren. Nu kwam dit voor mij ook weer duidelijk naar boven. Een bijzonder en mooi Mens met een hoofdletter. Waar ik in ieder geval heel veel van kan leren en die me een gevoel geeft van herkenning en erkenning.

Er is zoveel te vertellen over Akiko Hart uit Londen, die vertelde over haar ervaringen in de gevangenissen en met de migrantengroep en over haar project Voices Unlocked.

Op de tweede dag vertelde Barry Floyd uit New York zijn indringende levensverhaal en over zijn herstel en hoe hij zijn ervaringen nu inzet om anderen te helpen.

David Walker gaf ons een les in Amerikaanse geschiedenis, hoe er sprake is geweest van het systematisch uitmoorden van de indianen. Dit alleen voor het verwerven van land, geld en macht.

Erg indrukwekkend, omdat we in Europa vooral bezig zijn met onze geschiedenis en deze vorm van het schenden van mensenrechten naar mijn gevoel buiten beeld is gebeurd. Ook de rechten van mensen met bijzondere ervaringen in de tijd van de heksenvervolging, hij noemt de huidige DSM de heksenhamer van deze tijd.

Daarna volgde de sprankelende en creatieve verschijning van Val Resh: Reshma Valliappan. Die me door haar enthousiasme liet zien dat het allemaal op een andere manier kan.

Voor een uitgebreide beschrijving van de sprekers en het programma kunt u kijken op de website: http://www.hearingvoicesusa.org/images/stories/Final_Program.pdf

Natuurlijk heb ik ook deze twee dagen een aantal workshops gevolgd, die inspirerend, enerverend en vooral bijzonder waren, omdat er kennis gedeeld werd vanuit verschillende gezichtspunten en culturen.

Allen zijn terug te vinden in het programma.

Wat voor mij persoonlijk deze reis bijzonder maakte is het gevoel thuis te komen, me verbonden te voelen, de ontmoeting met zoveel verschillende mensen, die eigenlijk heel vertrouwd zijn. Het geeft me inspiratie en de energie en motivatie om nog steviger mijn mening te geven en verder te gaan met het ontwikkelen en maken van plannen om  anderen die moeite hebben met het horen van stemmen te helpen. Ik ben dan ook erg dankbaar dat ik deze reis heb mogen maken.

 

Yvonne Doornbos