Criteria voor een constructief hulpaanbod door de omgeving

Stemmenhorende kinderen kunnen het beste geholpen worden, als er tussen de kinderen en hun ouders, de leraren en professionele werkers een vertrouwensrelatie bestaat. Een vertrouwensrelatie houdt in, dat onbevooroordeeld er een oprechte interesse voor de ervaringen van het kind getoond wordt.

Belangrijk is vooral de acceptatie van de stemmen. Daaronder wordt verstaan, dat niet stemmenhorende mensen accepteren dat een kind stemmen hoort, die ze zelf niet kunnen horen.

Verder is het hebben van een positieve kijk op de ervaringen van het stemmenhoren van groot belang. Voor de verduidelijking een voorbeeld uit het onderzoek van S. Escher:

Een jongen die in therapeutische behandeling was vertelde dat de stemmen die hij hoorde eigenschappen en kenmerken vertoonde van zijn overleden grootvader, van wie hij erg gehouden had. Zijn therapeut speelde daarop in: als het je opa is, dan denk ik dat hij je nu niet verlaten wil.
Deze verklaring maakte de jongen rustig en hij kon de verklaring aannemen

Daarbij moet men proberen, op vragen eerlijke antwoorden en reacties te geven, en in het bijzonder de grenzen te respecteren.

Een behandeling voor kinderen en jongeren die stemmenhoren moet doelgericht zijn.
Dat betekent, binnen de behandeling naar omgangsvormen te zoeken en naar mogelijkheden om met de stemmen om te gaan, om enige controle over ze te krijgen. Een omgangsvorm kan bijvoorbeeld in het oefenen in het wegsturen van de stemmen gevonden worden.

Stemmenhoren is voor kinderen een ervaring waarover gesproken moet worden. Ontbreekt het aan de bereidheid om met de kinderen over de stemmen te spreken, dan zorgt men ervoor dat de kinderen van hun eigen ervaringen vervreemden.

Meestal zijn kinderen op grond van hun ervaringen wat angstiger. Daarom is het voor de behandeling belangrijk het gevoel van veiligheid van het kind te versterken en het daarbij te ondersteunen, minder angst voor de stemmen te hebben.

Net zo belangrijk is het, een relatie met de stemmen op de probleemgebieden waar ze optreden mee te nemen. Tegelijkertijd moet ook aan de gevoelens die met het stemmenhoren samenhangen gewerkt worden.

De behandeling moet nastreven om de bronnen van het kind te versterken. Het moet ook ondersteuning bieden bij het uitbreiden van het sociale netwerk van het kind.

Hulp is het effectiefst, hoe vroeger en hoe voorzichtiger het aangeboden wordt. Dat houdt in dat het sociale netwerk betrokken wordt, dat de plaats en de manier van de behandeling zo min mogelijk stigmatiserend werkt en dat er een behoedzame en probleemgerichte diagnose gesteld wordt. (Escher, 2002)

Deze tekst is geschreven door Elke Stammer van het Netzwerk Stimmenhören, de Duitse versie van Weerklank en is met haar goedkeuring vertaald in het Nederlands.