De pratende knuffelbeer in de rugzak

Van horen zeggen………..

In de rubriek Van horen zeggen… laat journalist Paul Custers met enige regelmaat weten welke citaten en opmerkingen hij zoal tegen komt in boeken, films en documenten die op een of andere manier van doen hebben met stemmenhoren. Nu eens niet als een aandoening of psychische ziekte’, maar als iets dan bij mensen hoort, dat inspireert en misschien wel wijsheid en (h)erkenning oplevert… Niet meer en niet minder. Reacties en suggesties zij natuurlijk welkom. 

 

 

De pratende knuffelbeer in de rugzak

 

‘Sake had ook een reden om naar de kerk te gaan, want elke woensdag als er geen dienst was, sprak hij met God,’ ging mijn oom verder. ‘Geen wonder dat hij zwaar gelovig was! Dat zou jij ook worden als God elke woensdag na de thee met crackers tegen je zou praten.’

‘Ja,’ zei ik.

‘In Sakes rugzak zat enorm veel troep, waaronder een versleten knuffelbeer. De knuffelbeer stamde uit de tijd dat inbrekers Sakes moeder nog niet hadden gestolen. Toen Sake op een woensdag weer eens met God stond te praten, merkte hij dat de stem van God vanuit zijn rugzak kwam. Hij opende de rugzak en zag nog net hoe de knuffelbeer de laatste zin uitsprak met de stem waarvan Sake tot die dag had gedacht dat het God was. Sake schrok zich rot en werd verdrietig, maar hij realiseerde zich meteen dat hij de enige was die in zijn beer de gedaante van God had mogen zien. Voor hem was er geen God meer, maar alleen nog zijn beer.

Zo zie je maar weer dat het kwijtraken van je geloof in God tot heel vervelende situaties kan leiden. Sake ging nu namelijk niet meer naar de kerk, maar hij geloofde als enige in de hele stad in een pratende knuffelbeer. Dat is uiteindelijk zijn ondergang geworden. Mensen hebben liever dat je in een pratende God gelooft dan in een pratende knuffelbeer. Maar ik zie het verschil niet.’

Toen stond oom Otto weer op en bestelde bij de ijssalon aan de overkant een hoorntje met drie bolletjes. Alle drie pistache.

 

Citaat uit ‘Mensen die ik ken die mijn moeder hebben gekend’, een boek van Arjen Lubach. Uitgeverij Meulenhoff, Amsterdam, 2006. ISBN 90-290-7750-6

 

 

Reacties zijn gesloten.